tak pieknie, ze to juz koniec. Czekalam na ten dzien okragle 4 lata. Wiecie motam sie. Znaczy sie moje mysli sie motaja. Sama nie wiem czego chce. Nienawidze tych wieczorow, ktore spraawiaja, ze chce mi sie plakac, ze czuje sie taka nieswoja, wypluta, wymamlana.

To jest najwspanialszy czas w moim zyciu. Ja i Szanowny Pan zyjemy na materacu, jemy kiedy chcemy, spimy tylko wtedy kiedy musimy.  kochamy sie przy the beatles. Obiecalismy sobie, ze nigdy nie najemy sie nuda. bedziemy robic wszystko, aby bylo wspaniale. Kocham nasze  przejazdzki na jego motorze, kocham czuc ten wiatr we wlosach, usmiechac sie od ucha do ucha wsłuchując sie w rytm muzyki.

Matka Szanownego Pana powiedziała, ze nigdy nie widziala tak szczesliwych ludzi jak my. Tak dziala na nas wspolne zycie i te wszystkie odloty jakie wspolnie przezywamy :))

Nie chce wracac do Pana Okulara. Chcialabym spotkac go za 10 lat. zobaczyc jak sie zmienil, z kim jest i z kim zalozyl rodzine. Co u niego slychac i jak zycie sie uklada. Ale zawsze cos mnie podkusi, aby napisac, a potem tego zaluje.
To jest moj ideal, to w nim zakochalam sie po raz pierwszy. I moi drodzy, zgadzam sie ze stwierdzeniem, ze pierwsza milosc kocha sie najmocniej i najbadziej pamieta. Nienawidze tego stanu w ktorym teraz sie znajduje. No coz.

ps. pamietaj! przyjaciół trzymaj blisko, a nieprzyjaciół jeszcze bliżej.

Za dwa tygodnie opuszczam to miejsce, jestem tak podekscytowana ta wiadomoscia, ze nie moge przestac mysle o wielu rzeczach. Ciesze sie, ze odejde stad. Nie bede musiala znoscic kaprysow calej tej miejscowosci. bede sie przechadzac miedzy starymi alejkami w Wielkim Miescie. Tak cudnie, ze to juz koniec. Bo ja nie mam sily na bycie grzeczna dziewczynka- cale zycie nia bylam. I tym samym stwierdzam, ze mam czas na wielka milosc i bycie z innym mezczyzna. Bo ja Szanownego Pana nie darze takim uczuciem jak kiedys, pomimo wielu pieknie przezytych orgazmow. Ot tak, moi drodzy. Zycie kruche jest i zmienne.